The Noble Castle View my profile

 
 
 
 
 
 
 
 
 
" สวัสดีเพื่อนพี่น้องและศาสตราจารย์แห่งเอดินเบิร์ก
 
คงจะรอคอยมานานสำหรับละครเวทีของปราสาทขุนนางปีปลายใช่ไหม ? ก่อนอื่นฉันคงต้องขอออกตัวขออภัยในความล่าช้า แต่แน่นอนว่าทุกคนต่างตั้งใจกันทำกันอย่างเต็มที่แน่นอน
 
ขอบคุณสำหรับความเหน็ดเหนื่อยของทุกคนที่ร่วมกันทำ และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาชม
 
ขอให้ชื่อเป็นประกันได้ว่าจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังแน่นอน หากพร้อมแล้วก็รับชมละครเวทีได้ ณ. บัดนี้ "
 
---------------------------------
 
 
 
 

- โรงโอเปร่า ปัจจุบัน -

 

 

 


 

“ขาย!”

            เสียงตะโกนก้องดังขึ้นพร้อมเสียงค้อนไม้ทุบบอกสิ้นสุดการประมูลสินค้าชิ้นล่าสุด นายหน้าประมูลขยับหมวกเล็กน้อย ใช้สายตามองกลุ่มผู้ประมูลที่ยืนกันอยู่ทางซ้ายมือที ขวามือที กระแอมเบา ก่อนจะเริ่มต้นการประมูลต่อไป คือ กล่องดนตรีที่ทำจากไม้ชั้นดี ประดับด้วยหุ่นลิงถือฉาบเหนือกล่องใบนั้น

            “เริ่มที่ยี่สิบคราวน์... อา สิบห้าคราวน์แล้วกัน เริ่มได้ครับ”

            “ยี่สิบคราวน์” เสียงหญิงชราจากทางฝั่งขวามือดังขึ้นทันที

            “ยี่สิบห้าคราวน์” ชายชราบนรถเข็นจากอีกฟากเปล่งเสียง

            ยี่สิบเจ็ดคราวน์

            สามสิบคราวน์

            ไม่มีเสียงต่อราคาตามมา นายหน้าประมูลขยับหมวกอีกครั้ง “สามสิบคราวน์ มีใครให้ราคาสูงกว่านี้ไหมครับ สามสิบคราวน์ครั้งที่หนึ่ง – ครั้งที่สอง ไม่มี ขายครับ สามสิบคราวน์ เป็นของมิสเตอร์ราอูล วิสเคาท์ เดอ ชางยี”

            กล่องดนตรีถูกส่งถึงมือชายชรานามราอูล เขารับมันมาอย่างทะนุถนอม สายตาทอดมองอย่างอ่อนโยน


 

            “สมบัตินักสะสมโดยแท้ ทุกรายละเอียดตามคำเล่าของนางทุกประการ... นางพูดถึงเจ้าบ่อยครั้ง เจ้าเพื่อนตัวน้อย... บัดนี้แล้วเจ้าจะยังขับขานอยู่ไหม ในยามที่พวกเรานั้นล้วนตายจากสิ้นแล้ว...”

            นายหน้าประมูลทุบค้อนไม้อีกคราวเพื่อเรียกความสนใจ เขาแหงนหน้ามองเพดาน มีวัตถุถูกคลุมด้วยผ้าสีตุ่นจึงไม่อาจบอกได้ว่าเป็นอะไร นายหน้าสบตากับผู้ร่วมประมูลทุกคน แล้วกล่าวด้วยเสียงอันดังชัดเจน

            “สินค้าชิ้นต่อไป ชิ้นส่วนโคมระย้า เราท่านบางคนอาจยังพอจำเหตุการณ์พิศวงว่าด้วยเรื่องปีศาจแห่งโรงอุปรากรที่เคยเกิดขึ้นที่นี่ได้ ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษครับ สิ่งที่อยู่เหนือศีรษะท่านในเวลานี้คือโคมระย้าในเหตุการณ์วิปลาศนั้น คนงานของเราได้ทำการซ่อมแซมจนเข้าใกล้สภาพที่เราคิดว่าใกล้เคียงกับสภาพเดิมมากที่สุด... บางทีการจุดไฟสักหน่อยอาจพอช่วยขับไล่ผีร้ายในอดีตได้กระมัง”

            เขาดีดนิ้วหนึ่งที ผ้าคลุมกระตุกขึ้น เผยให้เห็นโคมระย้าสวยงามอยู่ด้านบน สิ้นเสียงดีดนิ้วอีกครั้ง พลันมีประกายไฟสีส้มแดงจุดวาบขึ้นรอบโคม ควันสีเทาลอยอ้อยอิ่งโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่โคมระย้า ก่อนขยายวงกว้างทั่วบริเวณโรงโอเปร่าเก่าคร่ำคร่า เสียงออร์แกนทรงพลังดังสะท้อนก้องกังวาล บันดาลให้โรงละครแห่งนี้ค่อยๆ จรัสแสงรุ่งเรืองอีกครั้ง


 

หวนย้อนเวลากลับไปสู่เหตุการณ์ในอดีต

เรื่องราวแห่งความรักและความแค้น เสียงเพลงและเสียงร่ำไห้ เทวาและมารร้าย

และนี่คือ เรื่องราวของปีศาจแห่งโรงอุปรากร

- โรงโอเปร่า หลายปีก่อน -


(กดชมประกอบ) The Phantom of the Opera Overture  


--- ม่านเปิด ทุกคนกำลังซ้อมบทโอเปร่า Hannibal โดยมีคาร์ลอตต้ากับเปียงจีเป็นตัวแสดงนำ

ตัวประกอบเต้นรำไปรอบๆ เวที เฟอร์แมงและอังเดรเข้ามาพร้อมกับเดอเบียงและโพลินี่ ---

--- ขึ้นดนตรี Hannibal ---

(กดชมประกอบ) Hannibal rehearsal  

 


 

“ท่านสุภาพบุรุษ”

            เสียงทุ้มของเดอเบียง ผู้จัดการโรงละคร ดังขึ้น เขาก้าวขึ้นเวทีมาพร้อมกับโพลินี่ผู้เป็นเพื่อนร่วมธุรกิจ ทำให้การฝึกซ้อมแสดงบทละครโอเปร่าเรื่องใหม่หยุดชะงั